Ο ήχος του τάνγκο
Το μπαντονεόν και η ορχήστρα τάνγκο
Τι είναι το μπαντονεόν, πώς μια γερμανική κονσερτίνα έγινε η φωνή του τάνγκο, πώς δομείται μια ορχήστρα τάνγκο και τι να προσέξετε σε ένα μικρό δωμάτιο.
Κρατήστε τις θέσεις σας ↗Γρήγορη απάντηση
Το μπαντονεόν είναι ένα είδος κονσερτίνας, ένα όργανο με ελεύθερες γλωττίδες που κρατιέται ανάμεσα στα χέρια. Είναι συνδεδεμένο πάνω απ' όλα με την Αργεντινή και την Ουρουγουάη και παίζεται στα περισσότερα σύνολα τάνγκο. Πήρε το όνομά του από έναν Γερμανό έμπορο, τον Χάινριχ Μπαντ, και έφτασε στο Ρίο ντε λα Πλάτα στα τέλη του δέκατου ένατου αιώνα.
Τι είναι το όργανο
Το μπαντονεόν, που γράφεται επίσης bandonion, είναι ένα είδος κονσερτίνας. Οι παίκτες σπρώχνουν και τραβούν αέρα μέσα από φυσούνες, ο οποίος περνά από συντονισμένες μεταλλικές γλωττίδες που επιλέγονται πατώντας κουμπιά. Κρατιέται ανάμεσα στα χέρια και ο ήχος μεταφέρει την ανάσα του τάνγκο, μακριές φράσεις που φουσκώνουν και πέφτουν. Η Wikipedia σημειώνει ότι είναι συνδεδεμένο πάνω απ' όλα με την Αργεντινή και την Ουρουγουάη και παίζεται στα περισσότερα σύνολα τάνγκο.
Ένα γερμανικό όνομα, μια φωνή του Ρίο ντε λα Πλάτα
Το όνομα προέρχεται από τον Heinrich Band, έναν Γερμανό έμπορο μουσικών οργάνων που έζησε από το 1821 έως το 1860 και το ονόμασε Bandonion. Ο προκάτοχός του, η γερμανική κονσερτίνα, χρησιμοποιούνταν κυρίως στη λαϊκή μουσική, και το όργανο προοριζόταν αρχικά για θρησκευτική και δημοφιλή μουσική. Γύρω στο 1870, πιστεύεται ότι Γερμανοί και Ιταλοί μετανάστες και ναυτικοί το έφεραν στην Αργεντινή, αν και δεν υπάρχει τεκμηρίωση για το πώς ακριβώς έφτασε εκεί.
Ποιος το έφερε στο τάνγκο
Συνθέτες και μουσικοί όπως ο Eduardo Arolas και ο Vicente Greco έφεραν το μπαντονεόν στο τάνγκο. Ο Pedro Maffia και ο Pedro Laurenz συνέβαλαν στην ανάπτυξη της φόρμας του σεξτέτου με δύο μπαντονεόν, που διαμόρφωσε το τμήμα μπαντονεόν της orquesta típica. Ο Aníbal Troilo ήταν κορυφαίος εκφραστής του μπαντονεόν στον εικοστό αιώνα. Μέχρι το 1910, η Γερμανία κατασκεύαζε μπαντονεόν για τις αγορές της Αργεντινής και της Ουρουγουάης, και περίπου 25.000 στάλθηκαν στην Αργεντινή μόνο το 1930.
Γιατί είναι δύσκολο να παίξεις
Τα περισσότερα τυπικά μπαντονεόν είναι δισόνικα: κάθε κουμπί παράγει μία νότα όταν σπρώχνουμε τη φυσούνα και διαφορετική νότα όταν την τραβάμε. Οι παίκτες επομένως πρέπει να μάθουν τέσσερις διατάξεις πληκτρολογίου, μία για κάθε χέρι και κάθε κατεύθυνση. Η αριστερή πλευρά έχει ένα ξύλινο κουτί που δίνει στο αριστερό χέρι έναν ένρινο, θαμπό τόνο, ενώ το δεξί χέρι είναι συνήθως πιο λαμπερό και οξύ. Πολλοί παίκτες του τάνγκο παίζουν κυρίως με την κίνηση του τραβήγματος.
Τα πληκτρολόγια που χρησιμοποιούνται
Κάποια bandoneón είναι unisonoric: δίνουν την ίδια νότα στο σπρώξιμο και στο τράβηγμα. Τα συστήματα Kusserow και Peguri, που εισήχθησαν γύρω στο 1925, λειτουργούν με αυτόν τον τρόπο. Στην Αργεντινή, όμως, το σύστημα rheinische εξακολουθεί να κυριαρχεί, με 71 πλήκτρα και 142 τόνους. Η μαζική παραγωγή σταμάτησε αφού η δημοτικότητα του οργάνου μειώθηκε και η γερμανική μεταποίηση διαταράχθηκε κατά τη διάρκεια του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου.
Η ορχέστα τίπικα
Το τάνγκο μπορεί να παιχτεί σε σόλο κιθάρα, σε ντουέτο κιθάρας ή σε ένα μεγαλύτερο σύνολο που ονομάζεται ορχέστρα τίπικα. Μια πλήρης ορχέστρα τίπικα έχει τουλάχιστον δύο βιολιά, ένα φλάουτο, ένα πιάνο, ένα κοντραμπάσο και τουλάχιστον δύο μπαντονεόν, με κιθάρες και κλαρινέτο να προστίθενται μερικές φορές. Ο Vicente Greco αργότερα τυποποίησε το σεξτέτο τάνγκο ως πιάνο, κοντραμπάσο, δύο βιολιά και δύο μπαντονεόν, και οι ορχήστρες της χρυσής εποχής συχνά αριθμούσαν πάνω από δώδεκα μουσικούς.
Από ορχήστρα χορού σε τραγούδι
Το τάνγκο μπορεί να είναι καθαρά οργανικό ή να περιλαμβάνει τραγουδιστή. Ο Carlos Gardel βοήθησε στην ανάπτυξη του tango canción τη δεκαετία του 1920, δίνοντας στη μουσική μια λυρική φωνή, και η τραγουδιστή μορφή έγινε κεντρική στην τέχνη. Η μουσική τάνγκο είναι σε ρυθμό 2/4 ή 4/4. Οι ορχήστρες της χρυσής εποχής, συμπεριλαμβανομένων εκείνων των Juan D'Arienzo, Francisco Canaro και Aníbal Troilo, ήταν γνωστές για τα ξεχωριστά στυλ τους, μεταξύ των οποίων οι χορευτές εξακολουθούν να επιλέγουν στις μιλόνγκας.
Τι να ακούσετε σε μια μικρή αίθουσα
Σε μια μικρή αίθουσα μπορείτε να παρακολουθήσετε καθώς και να ακούσετε. Ακολουθήστε τις φυσούρες του μπαντονεόν: ένα μακρύ τράβηγμα σε μια παρατεταμένη νότα, ένα σύντομο σπρώξιμο για έναν τονισμό. Ακούστε πώς το πιάνο κρατά τον ρυθμό ενώ ο τραγουδιστής ή το μπαντονεόν οδηγεί, και πώς οι χορευτές ανταποκρίνονται στη φράση παρά στο μετρονόμο. Ο χώρος περιγράφει μια συλλογικότητα μουσικών, τραγουδιστών, συνθετών και χορευτών που εξερευνούν, αυτοσχεδιάζουν και εμπνέουν ο ένας τον άλλον.
Συχνές ερωτήσεις
Είναι το μπαντονεόν το ίδιο με το ακορντεόν;
Όχι. Είναι ένα είδος κονσερτίνας, και η λειτουργία των κουμπιών του κινείται παράλληλα με τις φυσούρες, σε αντίθεση με την κάθετη λειτουργία ενός ακορντεόν.
Από πού προέρχεται το όνομα;
Από τον Heinrich Band, έναν Γερμανό έμπορο οργάνων που το ονόμασε Bandonion.
Χρησιμοποιεί κάθε παράσταση τάνγκο μπαντονεόν;
Τα περισσότερα σύνολα τάνγκο το κάνουν. Η ίδια η σελίδα του χώρου περιγράφει ένα μπαντονεόν ανάμεσα στα όργανα των συνεδριών του.
Πηγές